سال گذشته برای تپه نوردی و گردش در فضای زیبای سرگچ باغملک رفتیم، جایی که به آن بادام زار هم می گویند، طبیعتی که در اسفندماه و بهار هر سال کم نظیر است. تعداد اندکی درخت بن و کلخنگ و تعدادی انجیر کوهی که سال گذشته به زیبایی طبیعت، جلوه ای دیگر میدادند. امسال دوباره […]
سال گذشته برای تپه نوردی و گردش در فضای زیبای سرگچ باغملک رفتیم، جایی که به آن بادام زار هم می گویند، طبیعتی که در اسفندماه و بهار هر سال کم نظیر است. تعداد اندکی درخت بن و کلخنگ و تعدادی انجیر کوهی که سال گذشته به زیبایی طبیعت، جلوه ای دیگر میدادند. امسال دوباره همان مسیر سال قبل را رفتیم. طبیعت، سرسبز بود اما جای بسیاری از درختان در بین درختان دیگر خالی بود. چه بر سر آنها رفت؟ آن درختان زیبای بادام، قربانیان سوداگری عده ای شدند که برای تهیه ی ذغال و فروش آنها درختان بادام را قطع و با موتور و نیسان و الاغ آنها را به کوره های تولید ذغال حمل می کنند، تا روسیاهی برای کسانی باشد که حرمت طبیعت را نگه نمی دارند! اما این پرسش برای جمع چند نفره ی گردشگران پیش آمد، آیا شهرستان باغملک، اداره ای به نام منابع طبیعی دارد؟ اگر دارد وظیفه ی او در قبال درختان بادام سر گچ چیست؟ اگر این شهرستان،اداره ی منابع طبیعی ندارد، چرا منابع طبیعی استان کم کاری میکند و این اداره را در باغملک تاسیس نمی کند تا بادام زار باغملک این گونه قربانی سوداگران چوب نشود؟
- نویسنده : حامیان محیط زیست
- منبع خبر : نسیم میسان
